Happy Birthday DVD Afgelopen weekend was het precies 10 jaar geleden dat het DVD formaat werd gelanceerd in Amerika. Europa volgde een jaar later.
M'n Pioneer 606D arriveerde uit Amerika eind 1998, en was het begin van curieuze hobby waarbij maandelijks een groot aantal glimmende schijfjes van over de grote plas naar mij op werden gestuurd.
TheDigitalBits heeft er een leuk item geschreven over de amerikaanse lancering, over flippers, divx-dvd (nee, niet de codec) en vergelijkt het met de huidige lancering van HD-DVD en Blu-Ray, die hier en daar wel overeenkomsten heeft.
Trois Couleurs - Bleu begint de trilogie, de film kreeg als subtitle: vrijheid (liberte) mee en geeft een portret over een vrouw die in 1 klap haar man en dochter verliest. Wat je gelijk al ziet bij de opening van de film hoe Kieslowski cinematografie gebruikt als verhaalvorm. Dingen komen in beeld altijd voor een reden, een shot van een rijdend wiel van een auto aan het begin van de film, een stukje zilverpapier wat een klein meisje in d'r hand houd buiten de auto zodat het wappert in de wind. Een van de vele redenen waarom ik Kieslowski zo mooi vind is dat hier een regiseur is die een enorm talent heeft om zoveel in 1 shot, in een beeld te stoppen. Het is een kwaliteit die ik eigenlijk op zo'n niveau alleen zie bij meesters zoals Kubrick, Fellini en Tarkovsky. En dan heb ik het nog geeneens over het sublieme gebruik van licht en geluid, iedere shot, iedere seconde is perfect.
Maar laten we bij het verhaal erbij pakken, de film begint met Julie Vignon (gespeelt door Juliette Binoche) die bijkomt in een ziekenhuisbed waar ze net te horen heeft gekregen dat haar man en dochter zijn overleden bij een autoongeluk waar ze zelf ook bij betrokken was. Vervolgens zien we haar door een rouw proces gaan waar ze eigenlijk iedere herinnering aan d'r man en d'r dochter, en eigenlijk het hele leven van voor het ongeluk wil uitwissen. Haar man was een belangrijk componist in frankrijk en stond op het punt om een muziekstuk te maken die gebruikt zou worden bij bij een ceremonie voor Europa, zij gaf onmiddelijk de opdracht om dit muziekstuk te vernietigen, samen met al het vorige werk van hem, ze verkoopt het huis en verhuist naar een flatje in Parijs. Doordat ze alles heeft verkocht is ze financieel onafhankelijk en slijt ze daar d'r dagen koffie drinkend in een klein cafeetje en banen trekken in een zwembad. Hier zien we het thema "liberte" duidelijk door klinken, ze is vrij, vrij van haar herinneringen, vrij van haar vorige leven.
Julliette Binoche speelt Julie als een koele afstandelijke vrouw, die weinig emoties wil laten zien. Ze is niet onaardig tegen mensen, ze wil alleen zijn. Je ziet d'r ook echt tot rust komen in d'r parijs flatje. Alleen komt d'r vorige leven steeds meer naar de oppervlakte. Momenten dat ze geconfronteerd word met d'r vorige leven gaan vergezeld met gedeeltes uit het muziekstuk van d'r man (wat verdacht veel lijkt op Mozart's Requiem), die dan als een hamer op haar neerkomen. Muziek lijkt naast de cinematografie ook een soort character te zijn die haar bezoekt.
Olivier, een vriend/collega van haar man, heeft een laatste kopie van het muziekstuk weten te bemachtigen en is bezig het af te maken. Hij benadert haar om samen met hem het werk te doen, maar ze slaat dit pertinent af in het begin. De film lijkt naast de vrijheid die Julie heeft in haar flatje ook te gaan over de vrijheid de je benut, wat doe je ermee. En daar gaat het laatste deel van de film over, wanneer ze uiteindelijk toch meewerkt aan het muziekstuk.
Julie is een heel intressante character, aan de ene kant is ze koel, tactloos, aan de andere kant enorm vergevingsgezind en wil ze voor iedereen zorgen bij haar in de buurt. Ze komt erachter dat haar man een buitenechtelijke relatie had. Ze spoort haar op en komt erachter dat ze zwanger is van haar man. Vervolgens geeft ze haar oude landhuis weg aan haar en d'r (toekomstige) kind, haar oude personeel van het landhuis laat ze betalen uit de verkoop van haar spullen. Een hoertje uit d'r flat in parijs steunt ze terwijl de rest van de flatbewoners tegen haar zijn, het is haar eerste echte vriendschap sinds ze verhuist is. Ook hier zie je weer het thema vrijheid, de vrijheid om te helpen. Spontane barmhartigheid.
Ik heb wel nog wel massa's details vergeten te melden die eigenlijk alleen al de moeite waard zijn om de film te zien, hoe de kleur blauw werkelijk prachtig doorschermert in de film, hoe enorm spaarzaam de muziek in de film is, maar als het zich dan aandient het aankomt als een mokerslag. Hoe de muziek eerst hoort simpel met slechts aantal pianoaanslagen en steeds meer aangekleed word, tot aan het eind van de film wanneer je het volledige orkest hoort. De manier van filmen waarbij Kieslowsky express de actie laat plaats vinden waarop de camera niet gefocussed staat, of achter objecten, indirect. De kleine details die bij iedere Kieslowsky film terugkomt, zoals een oud dametje die fles in de glasbak probeert te gooien, Julie Delphy in een klein rolletje, die we zometeen weer terug gaan zien in Blanc (deel 2 van de trilogie). De vermelding van de beroemde Nederlandse componist Budenmayer (die niet bestaat).
Het is ongelofelijk als je na het kijken van de film erachter komt dat de film slechts 98 minuten duurt en er zo veel in gebeurt. Ga 'm kijken. Op naar Blanc.
Splinterplex dvdtips Maart is weer een drukke releasemaand wat betreft dvd's (en eigenlijk niet alleen dvd's, daarover later meer), dus hier maar even de Splinterplex dvdtip lijst van deze maand:
Als eerste:
The Curse of the Golden Flower is het laatste werk van Zhang Yimou (Hero, House of the Flying Daggers, Shanghai Triad, Not one Less, ect) en ogenschijnlijk lijkt dit weer z'n terugkeer te zijn naar de spektakel wire-fu films zoals Hero en House of the Flying Daggers. Echter, achter al het visuele spektakel zit er vooral een koninglijk drama schuil, met intriges die zich achter de paleismuren afspelen. Spannend en weer zo overrompelend, een aanrader. Probeer de region3 te pakken te krijgen, die heeft een erg mooie DTS soundtrack.
Een goeie regiseur laat zich niet afleiden om zijn film te maken. Alan Parker zei dat over Stanley Kubrick, wat 'm zo uniek maakte. "That single vision" noemde hij het. Helaas in deze tijd moeten zelfs giganten als Oliver Stone zichzelf opsplitsen in mensen met verschillende visies, visies die het bioskooppubliek zien als een dom en vooral ongeduldig pubers die alleen maar geintresseerd zijn in grote battlescene's en zo min mogelijk dialoog. Gelukkig was dat de bioskoopversie van Oliver's Stone's Alexander dat al niet. Deze film heeft prachtige dialooggestuurd plot, in een vorm die ik eigenlijk sinds de jaren 60 historische drama's niet meer heb gezien. Collin Farrel zet z'n rol gepassioneerd neer en laat een man zien waarvoor bijna de hele (toen bekende) wereld voor op de knieen ging. Nu is de film na z'n theatrical en "Director's cut" opnieuw op dvd uitgebracht in een 43 langer durende "final cut" die volgens Stone's introductie op de dvd niks anders is dan de verwezenlijking van een jongensdroom. Nu dus geklokt op 3.5 uur, met (geheel in traditie van de jaren 50/60 historische drama's op film) een intermissie na 2 uur, en ik denk het dichtst bij een film zoals Ben Hur/Spartacus/The Robe zal het voorlopig nooit meer komen zoals bij deze film.
Kom op, een film die begint met Meat loaf en Ronnie James Dio in 1 nummer, dat kan toch werkelijk niet meer fout gaan en is de aanschaf van de dvd eigenlijk alleen al waard. Of David Grohl als de duivel, wat wil je nog meer?! Deze film ademt, zweet en pist metal, met onze helden van Tenacious D JB (Jack Black) en KG (Kyle Gass) die als beginnende muzikanten bij elkaar trekken om hun masterpiece of rawk te schrijven. Vervolgens er achter komen dat alle grootheden (Led, ac/dc, van halen, black sabbath, ect) dezelfde pick (guitarpick) gebruiken en waarachter een duister mysterie schuilgaat. JB en KG gaan erop uit om de Pick te stelen. Ach ja, het plot stelt niet zoveel voor, maar de muziek is echt geweldig, of zoals regiseur Liam Lynch al zei "het is gewoon een tenacious D aflevering met een eindelijk eens een behoorlijk budget". Geweldige film, en die Mushroom scene is freaky. Rock On.
Wat hou ik van de jaren 80, sommige van die films die toen werden uitgebracht zijn zo enorm over the top. Ik weet echt totaal niet wat er in de producer's koffie zat toen ze dit bedachten. Het mooie is ook aan deze periode is dat ze nog wel serieus aan een plot dachten, en aan de characters. Anno nu zou het gewoon plat vermaak worden, leuk om een keer te zien, nee, neem dan Night of the Comet. Prachtige end-of-the-world drama (jeweetwel, die comet) met twee meiden die net uit de shopping mall stappen midden in 1984, inc big hairdos en legwarmers en zich genoodzaakt zien om te overleven in deze apocalyptische wereld. Een film die nog echt probeert en ik denk op een aantal punten absoluut scoort en 'm daardoor een echte klassieker maakt. En alleen de tagline is al briljant: "They Came, They Shopped, They Saved the World"
Een prachtige minimalistische film die handelt over een waargebeurt verhaal uit het duitse plaatsje Teubingen waar begin jaren 70 een meisje last kreeg van epileptische aanvallen en hallucinaties en ze overtuigd was dat ze bezeten was. Niet zoals zoveel exorcism films gaat deze film nu eens niet over de demoon (als die er is, dat laat ik even in het midden), maar meer over het meisje en haar omgeving en hoe ze zichzelf in zulke ellende werpt. Het waarom, en wat we te zien krijgen is een prachtig psychologisch drama met een doorbraak rol voor Sandra Hüller, zij is de film en heb nog nooit een actrice (of acteur) zo'n breed gamut van emoties zien geven in een film. meesterlijk.
Het had zo mooi kunnen zijn, Del Torro die een oscar kreeg voor deze film. Maar helaas, wellicht was het allemaal ook teveel gevraagd om The Academy een oorlogsdrama/fantasy film te belonen. Een film die twee werelden huist, de snoeiharde wereld van de spaanse burgeroorlog met een sadistische kapiteit die de rebellen moet uitroeien. En de wereld van het meisje Ofelia die ziet dat haar moeder word aangetrouwd aan die vreselijke kapitein en dan wegvlucht in haar fantasy wereld. Wanneer die twee werelden aan het eind bij elkaar komen was er geen droog oog in de bioskoopzaal. Een duidelijke volgende stap van Del Toro loopbaan en ik kan alleen maar meer geintresseerd worden in zijn films.
"Hi I'm Terry Gilliam and I've a confession to make: Many of you are not going to like this film, and many of you (luckily) going to love it, and then there are many of you who aren't to know what to think of it when the film finishes, but hopefuly you're thinking.
I should explain:
The Film is seen through the eyes of a child. If it's shocking it's because it's innocent.
So I suggest: Forget everything you learned as an adult. The things that limit your view of the world. Your fears, your prejudices, your preconceptions. Try to rediscover what it was to be child with a sense of wonder and innocence.
And don't forget to laugh.
Remember, children are strong, they are resilient, they are designed to survive, When you drop them, they tend to bounce.
I was sixtyfour years old when I made this film, I finaly discovered the child within me. It turned out to be a little girl.
Vanochtend is ie uitgebracht, de demo versie van Supreme Commander. Hij speelt aanzienlijk soepeler dan de brakke beta versie die eind vorig jaar uitkwam en ik kan er nu daadwerkelijk mee spelen op m'n humble P4 3 Ghz (single core)/7800 setup. De Demo is beperkt tot 1 speelbare ras (volledig spel heeft er 3), heeft 1 skirmish map en de eerste missies van de single player campagne. Of ze alle units erin hebben zitten weet ik niet. Werd net al bijna met de grond gelijk gemaakt door iets te lang met tech1 verdediging te blijven zitten, en verder zag ik iets voorbij komen wat erg leek op een Supreme commander variant op de Millenium (maar dan van de tegenstander).
Er zijn films die je een keer goed vind, en daarna weer vergeet. Er zijn ook films die je eerst goed vind en zo'n onuitwisbare indruk op je hebben gemaakt dat de beelden en muziek je dagen erna nog steeds bij je opborrelen, je ziet ze voor je alsof je de film herbeleeft. La Double vie de Véronique ( of The Double Life of Véronique) is het beste voorbeeld van zo'n soort film. Krzysztof Kieslowski weet als geen ander onder je huid te kruipen met zijn combinatie van betoverende beelden en muziek, en soms heb je totaal niet het idee dat je weet waar het over gaat, maar het is zo mooi, soms zo tragisch zonder dat je nu precies weet waarom het zo tragisch is dat de tranen je in de ogen springen.
Dit is de voorloper van zijn befaamde Trois Couleurs trilogie, die ik nu ook maar eens moet gaan zien, alleen eerst even bijkomen van deze film.
Voor Duitsland (en Scandinavie) word dit de hoes van het tweede gedeelte van Twin Peaks seizoen 2. Geweldig, zoiezo alles waar de red room in verwerkt zit. In Nederland komt alleen de volledige seizoen 2 boxset uit op 5 april. Ik ga me in ieder geval alvast warmdraaien voor een Twin Peaks marathon rond die tijd.
Verder wellicht intressant dat NBC Universal HD vanaf 1 maart Twin Peaks gaat uitzenden in HD, die wie Coop in 1080i wil gaan zien, hou de download kanalen in de gaten.
Verder wilde ik dit niet niet aan jullie voorbij laten gaan, de geweldige nieuwe franse trailer van INLAND EMPIRE, hoog Lynchian theme's, licht uit, volume op 10 en klik hieronder. Kan niet wachten tot ie hier in de bios gaat draaien (en na een week er weer uit gaat, want echt groot kan het publiek niet zijn voor dit soort films).
Het lijkt er nu toch echt te komen, areadvd.de heeft als eerste een recensie geplaatst van de S2.1 Twin Peaks boxset. Dit is de eerste helft van seizoen 2, die als het goed is 7 januari uit zou moeten komen alleen in Duitsland en Noorwegen. In april zou dan een boxset met de tweede helft van seizoen 2 moeten uitkomen. Volgens de recensie heeft de boxset naast de duitse soundtrack/subtitles een engelse 5.1 soundtrack/subtitletrack.
In amerika zou er een volledige seizoen 2 boxset moeten uitkomen in april.
EDIT (19/12/06) Amerika is ook over de brug, Paramount heeft officieel S2 voor region1 aangekondigt, 10 april komt ie dus uit en in 1 boxset. Read it all here.
Willen we meer 300?? Hell yeah! Yahoo heeft gisteren de nieuwe trailer voor 300 op het net gezet, en wow, de vorige trailer was al kick ass, maar deze is gewoonweg waanzinnig, crank up the volume and klik hier.
The fans strike back LOTR fansite TheOneRing houd een caption contest over het gedoe rond The Hobbit en Peter Jackson, en moet zeggen, sommige zijn erg leuk en spot-on.
Oke, voor dit ding wil ik iedere avond wel even sinterklaas-kapoentje zingen en iedere avond een wortel in m'n schoen doen. Maar ben helaas bang dat dit zelfs voor de Sint iets te veel van het goede is. Het is nl DE Millenium Falcon model precies op schaal gemaakt 32x24x6 inch (heb even geen zin het om te rekenen), dezelfde grootte als het orginele model wat voor de films is gebruikt, inclusief lichtjes. Waanzinnig ding, alleen die +/- 2200 dollar zal denk ik de meest goedheiligst man op de vlucht jagen. Voor diegene die dat teveel vinden hebben ze nog een ander ruimteschip in de aanbieding, heeft altijd binnen gestaan bij een oud omaatje:
voor slechts 1200 dollar, voor 300 dollar meer heb je een signeert model (ook ongeveer 32 inch lang) en eveneens dezelfde grootte als het studiomodel wat ze voor de series gebruikt hebben. Jammer dat ze geen excelsior class hebben, anders had ik misschien nog wel een koper voor ze ;)
Saul Zaentz, de eigenaar van alles wat met Tolkien te maken heeft liet zijn licht over The Hobbit verfilming schijnen en wierp zo een heel ander licht op de zaak. Het lijkt er steeds meer op dat PJ zelf binnenkort de rechten koopt:
Q: What is with the long anticipated Hobbit-adaption?
A: It will definitely be shot by Peter Jackson. The question is only when. He wants to shoot another movie first. Next year the Hobbit-rights will fall back to my company. I suppose that Peter will wait because he knows that he will make the best deal with us. And he is fed up with the studios: to get his profit share on the rings trilogy he had to sue New Line. With us in contrast he knows that he will be paid fairly and artistically supported without reservation.
Het nieuws is nu een dag oud, toen ik het eerst hoorde dacht ik van "mja, jammer" en ging weer verder met de orde van de dag. Maar hoe langer ik er over nadenk, hoe meer ik me realiseer de enormiteit van de blunder die New Line begaan heeft, en voor zoiets pietluttigs omdat Peter Jackson gewoon meer tijd wilde om de zaken te regelen tussen hem en New Line over de LOTR films. Dit ruikt zo vreselijk naar bad sportsmanship van de kant van New Line, ik heb een wasknijper nodig. En dat hele argument van dat er een tijdslimiet op de filmrechten zit, iets wat door alle andere partijen (Jackson en MGM) word tegengesproken. En zelfs als dat zo was, ik bedoel of 100 miljoen misschien voor een regeling met PJ en een miljardenwinst voor twee nieuwe LOTR films volgens de beproefde formule. Of diezelfde miljardenwinst in de waagschaal gooien om er een andere regiseur tegen aan te gooien, en geloof me, geen enkele A-list regiseur gaat hier zijn handen aan branden. Zelfs zonder het gerommel tussen PJ en New Line had PJ gewoonweg de komende periode geen tijd want hij wil volgend jaar aan z'n volgende film gaan beginnen en zou pas op z'n vroegst in 2008/2009 aan The Hobbit kunnen beginnen. New Line lijkt nu erop aan te sturen dat productie al volgend jaar gaat beginnen....
Het kan natuurlijk nog goed komen, ten tijde dat PJ wellicht een Halo film zou gaan produceren werd PJ-oud-gediende Christian Rivers (special effectsman bij PJ's z'n films sinds Braindead) genoemd als mogelijke regiseur en ik denk dat hij in ieder geval de sfeer en de integriteit zou kunnen bewaren van de voorgaande LOTR films.
Verder zouden de volgende punten absoluut noodzakelijk zijn om het project niet helemaal te laten mislukken:
1) Schiet het weer in Nieuw-Zeeland
2) Laat de special effects weer doen door Weta Workshop en Weta Digital
3) en laat in vredesnaam Howard Shore de muziek weer maken
Maar verder is wel weer gaaf om te horen dat PJ volgend jaar aan The Lovely Bones gaat beginnen, ben erg benieuwd!
Aan de ene kant waanzinnig gaaf dat ze weer bij elkaar zijn, aan de andere kant jammer dat Peter Gabriel en Steve Hackett niet van de partij zijn. Maar ja, wellicht later nog....Hoop dat ze niet alleen de hits spelen maar ook de echte klassiekers, In the Cage, Supper's ready (en ja, compleet graag!) , Dance on a Vulcano, Afterglow, Duke's Travels, Los Endos, Squonk, Abacab, Who Dunnit?, Dodo, Fountain of Salmacis en natuurlijk afsluiten met The Knife!
en laat al die nieuwerwetse videoschermen e.d. thuis en neem de varilights weer mee, met genoeg rook om heel Nederland in de mist te leggen, of nee, wacht nog beter, breng die 747 landingslichten weer mee!
hm, hoop niet niet dat ik me iets teveel voorstel van deze reunie....
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
riesje's journal
